مجردی تا کی

مجردی برای من احساس میکنم تا ابد هست. اشتباهاتی که در طول زندگیم داشتم و عاشق مردی دروغگو شدم که این آدم دروغگو من رو چند سال اسیر خودش کرد.خوب سنمم بالا رفت و دلم شکست دیگه نتونستم قلبم رو ترمیم کنم هنوز نتونستم کاملا از فکرش خلاص شم من مثل گنجشکی تو دستای اون اسیرم. هر موقع دلش بخواد میاد طرفم دوباره علاقه برام ایجاد میشه دوباره همون آش و همون کاسه. من پشت دستمو داغ کردم دیگه اسیر هیچ مرد متاهلی نشم کاملا هم موفق عمل کردم به عهدم کاملا پایبند بودم ولی اون همچنان هر موقع صلاح بدونه هست.

رفتارش با من همیشه غیر دوستانه و خصمانه هست اما نمیدونم چرا این رابطه تموم نمیشه البته آخرین باری که دیدمش دو ماه پیش بود امیدوارم دیگه این رابطه به پایان رسیده باشه. اما واقعا سالها عذاب کشیدن رو چگونه میشه جبران کرد. من همیشه میگم ایران مثل باتلاق هر چقدر کمتر فعالیت کنی کمتر فرو میری الان من با تمام وجود پول جمع کردم تو یک موسسه اعتباری الان به نظر میاد دیگه به پولم نمیرسم با تمام وجود درس خوندم ولی آینده ای نداشت. با تمام وجود عاشق شدم دست آخر اصلا طرف رو اشتباه گرفته بودم.من از زندگی در این باتلاق خسته شدم من با فعالیتهام بیشتر فرو رفتم تو گنداب.

کاش من یک دختر خونه نشین ساده بودم و اینقدر دنبال تجربه کردن نبودم. فعالیت زیاده از حد تو این کشور آدم رو خیلی سرخورده میکنه.

از من به خوانندگان محترم نصیحت همیشه قدر خونه نشستن و بی تفاوت بودنتون رو بدونید چون کمتر میبازید.

والسلام