...

وقتی بهت فکر میکنم وقتی از اول زندگیم تا الان به شرایطت فکر میکنم انگار با یک خنجری دارم زخممو نوازش می کنم از وقتی تو مریض شدی از وقتی قدم به قدم با مریضیت پیش رفتم وقتی ذره ذره نا امید شدم وقتی خاموش شدن تک تک شمع های امیدمو دیدم. انگار بزرگ شدم من الان از سنم خیلی بزرگترم. من به یک چیز رسیدم اگه چیزی نخواد درست بشه هرگز نمیشه. وقتی نا امید شدم دیگه همیشه جای زخمت تو قلب من مونده هر مصیبتی سرم بیاد میگم من یک کاریترشو تو قلبم دارم تا اینو دارم بقیه پشیزی ارزش ندارن. من با زخم تو قلبم دارم زندگی می کنم. من هیچ وقت نمیتونم چشمای مشکی و مظلوم تورو فراموش کنم. من هیچ وقت بدون تو زندگی نکردم هیچ وقت از ته دل نخندیدم هیچ چیزی توی زندگیم جدی نیست جدی ترینش تو بودی.

من همیشه از خدا دلخورم من دیدم خدا چطور میتونه یکیرو اینقدر عذاب بده و تو ظلمت رها کنه. نمیتونم بگم بیماری تو چیز بدی بود من با بیماریت بزرگ شدم شاید اگه تو بیمار نمیشدی و تا این حد از نا امیدی رو تجربه نمی کردم اینقدر عاقل و بالغ نمیشدم. در هر صورت حرف زیاده ولی حسش نیست.

حجاب...